Het oude kloosterOude Molstraat 35

Kapel

De Schuilkerk
(midden 17e eeuw – 1878)

Het Willibrordushuis heeft een rijke geschiedenis. Als gevolg van de reformatie werd in 1581 de openlijke uitoefening van de Rooms Katholieke eredienst verboden. Daarom werd in het midden van de 17e eeuw achter de patriciërswoning van nr. 35 (Huis te Baertwijck genaamd), een schuilkerk gebouwd, ongeveer op de plaats waar zich nu de refter en de keuken bevinden. Het was de opvolging van de Grote of Sint Jacobskerk en de voorganger van de huidige Jacobuskerk aan de Parkstraat, die in 1878 in gebruik werd genomen.


Kapel

Klooster van de Zusters van Liefde
(1842-1988)

In 1842 kwamen vijf zusters van Liefde van Onze Lieve Vrouw, Moeder van Barmhartigheid (zie www.scmm.nl) van Tilburg naar de Oude Molstraat en werd ons huis een klooster voor een periode van bijna 150 jaar. De zusters hebben zich belangeloos en met veel toewijding ingezet voor de Haagse bevolking: door het opzetten van scholen voor kinderen, in het begin vooral die van armere gezinnen. In de bewaarschool – ook wel klein-kinderschool genoemd, voor kinderen tussen 3 en 6 jaar – die op nr. 35 werd opgericht, kregen al gauw zo’n 300 kinderen kleuteronderwijs. Het huidige MCH aan het Westeinde is door de zusters als het Johannes de Deo ziekenhuis opgezet en tegenover het klooster vind je nog in de gevel ‘Kweekschool voor onderwijzeressen’, naast de voormalige kleuterschool en schuin tegenover de lagere school op nr. 37, de Michaëlschool.


Kapel

Willibrorduskapel

Op de eerste verdieping van het klooster bevind zich de monumentale Willibrorduskapel. Hij werd in 1928 gebouwd door architect Jos Duynstee. De prachtige muurschilderingen met passages uit de Bijbel zijn van Lou Asperslagh, een Haagse katholieke kunstenaar uit de tweede kwart van de twintigste eeuw. De kapel is met haar gebrandschilderde ramen, muurschilderingen en beelden een goed voorbeeld van verzorgde kloosterarchitectuur uit de periode tussen de beide wereldoorlogen. De ramen vertonen voorstellingen uit het Oude en Nieuwe Testament. De schilderingen, aangebracht op het metselwerk van de blinde wand tegenover de ramen, beelden vanaf het priesterkoor gezien achtereenvolgens uit: de parabel van de Verloren Zoon, de wonderbare broodvermenigvuldiging, de genezing van de lamme en de opwekking van Lazarus. Opmerkelijk zijn ook de beide beelden op de hoeken van het priesterkoor, gebeeldhouwd in kalksteen. De maker is misschien Theo of Johanna Sprenkels of W. van de Winkel, die veel katholieke kerken in Den Haag van beelden voorzag. Mogelijk is het Willibrordusbeeld in de voorgevel van dezelfde hand.

In de zestiger jaren is helaas het originele houten altaarstuk vervangen door een marmeren altaarsteen. Toen in 2004 het altaarstuk van de voormalig Jozefkerk, destijds geschonken door de Haagse Kevelaerbedevaart, in Nijmegen werd gevonden, is in samenwerking met het bisdom Rotterdam dit altaarstuk in de Willibrorduskapel opgesteld.


Kapel

Willibrordusgemeenschap
(1989 – 2012)

In 1989 werd het huis overgenomen door het echtpaar Ruiter, gesteund door de toenmalige pastoor H.J.M. Hofstede van de Jacobusparochie. Onder hun bezielende leiding groeide het huis uit tot een plek van gebed en evangelisatie, in nauwe verbondenheid met de Katholieke Charismatische Vernieuwing. Vele initiatieven werden ontplooid voor de nieuwe evangelisatie, zoals de katholieke Alphacursus en de Pauluscursus; er werden retraites gegeven; de lekenorde van Elia van de Berg Karmel nam er zijn intrek; een katholieke boekwinkel werd geopend op nr. 35 en op nr. 37 de aanbiddingskapel; het Jongerencentrum van de KCV werd opgericht, enz.
‘In het hart van de stad, in het hart van God’ was het motto van deze Willibrordusgemeenschap. Na de lange presentie van religieuzen, namen leken het stokje over voor een nieuwe evangelisatie. Grote veranderingen werden doorgevoerd om het huis aan te passen aan deze nieuwe situatie, maar de diepe traditie van het huis bleef behouden: een huis van gebed en barmhartigheid, voortaan door geloofsverdieping en vorming, ten dienste van de naaste.


Kapel

Broeders van Sint Jan
(2004 – nu)

De bisschop van Rotterdam, Mgr. A.H. van Luyn, koesterde de wens dat in de grote steden van zijn bisdom zogenaamde ‘stadsabdijen’ gevestigd zouden worden, voor een zichtbare religieuze presentie in de stad. In dit kader kwamen de Broeders van Sint Jan in augustus 2004 naar het Willibrordushuis en namen zij hun intrek aan de voorzijde van het pand. In nauwe verbondenheid met de Jacobusparochie ontstond er zo een nieuwe samenwerking tussen priesters, leken en religieuzen in het centrum van Den Haag.


Kapel

Zusters van Sint Jan
(2007 – 2012)

In 2007 kwamen de contemplatieve Zusters van Sint Jan naar de Oude Molstraat waar zij in verschillende gedeelten van het pand hebben gewoond. Door hun gebed ondersteunden zij de missie van hun broeders. Toen dezen in 2012 het beheer van het hele Willibrordushuis overnamen, besloten de zusters niet te blijven en zo het gastenverblijf weer beschikbaar te maken voor de activiteiten van de broeders.